Ҳар бир халқнинг тарихида унинг тақдири, бугуни ва келажагини белгилаб берувчи улуғ саналар бўлади. Ўзбек халқи учун ана шундай буюк ва унутилмас сана 1 сентябрь, Ўзбекистон Республикасининг давлат мустақиллиги эълон қилинган кундир. Бу сана халқимиз ҳаётида янги тарихий даврни бошлаб берди. Ўз тақдирини ўзи белгилаш, миллий қадриятларини тиклаш, она тили, маданияти ва маънавий меросини эркин ривожлантириш имкониятига эга бўлган халқимиз истиқлол йилларида катта тараққиёт йўлини босиб ўтди. Жорий йилда юртимиз давлат мустақиллигининг 35 йиллигини кенг нишонлайди. Бу қутлуғ сана нафақат байрам, балки босиб ўтилган йўлга назар ташлаш, бугунги тинч ва осуда ҳаётимизнинг қадрига етиш, келажак олдидаги масъулиятимизни яна бир бор ҳис қилиш учун муҳим фурсатдир. Инсон ҳаётида шундай неъматлар борки, уларнинг ҳақиқий қадрини сўз билан ифодалаш қийин. Тинчлик, осойишталик, эркинлик, Ватан ва оила ана шундай буюк неъматлардандир. Бугун юртимизда осуда ҳаёт кечираётганимиз, фарзандларимизни хотиржам тарбиялаётганимиз, таълим олиш, меҳнат қилиш ва ўз қобилиятимизни намоён этиш учун имкониятларга эга эканимиз қалбимизда шукроналик туйғусини уйғотади. Шукр қилиш эса фақат тил билан «шукр» дейишдан иборат эмас. Шукр инсонга берилган неъматнинг қадрини англаш, уни асраш ва ундан эзгу мақсадлар йўлида фойдаланишдир. Шу маънода истиқлолни ҳам ана шу шукроналик билан қадрлашимиз керак.
Мустақиллик бизга ўзлигимизни англаш, миллий қадриятларимизни тиклаш, бой тарихий ва маънавий меросимизни ўрганиш, фарзандларимизни миллий ва умуминсоний қадриятлар руҳида тарбиялаш учун кенг имкониятлар яратди. Энг муҳими, биз бугун ўз юртимизда эркин ва осуда ҳаёт кечираяпмиз. Бунинг ўзи катта бахт ва улкан неъматдир. Динимизда шукр қилишга алоҳида аҳамият берилган. Қуръони каримда шукрнинг инсон ҳаётидаги ўрни юксак экани таъкидланиб, «Агар шукр қилсангиз, албатта, сизларга зиёда қиламан», деб марҳамат қилинган. Шу боис бугунги кунга шукр қилиш ҳар биримиз учун муҳим маънавий вазифадир. Бугунги кунга шукр деганда фақат ўзимиздаги бор нарсалардан мамнун бўлишни тушунмаслигимиз керак. Шукрнинг яна бир муҳим жиҳати бор. У ҳам бўлса, бизга берилган имкониятлардан тўғри фойдаланишдир.
Тинч юртда яшаб, унинг равнақи учун меҳнат қилиш, жамиятда эзгуликни кўпайтириш, муҳтожларга ёрдам бериш, кексаларни эъзозлаш, ёшларга тўғри тарбия бериш, ҳалол меҳнат қилиш ҳам шукрнинг амалий ифодасидир. Чунки эзгулик бор жойда меҳр бор. Меҳр бор жойда тотувлик бор. Тотувлик бор жойда эса тараққиёт ва фаровонлик бўлади. Мустақиллик йилларида халқимизнинг миллий ўзлиги, тарихий хотираси ва маънавий қадриятларига бўлган муносабати янада мустаҳкамланди. Аждодларимизнинг бой илмий ва маънавий меросини ўрганиш, буюк алломаларимиз қолдирган илмий хазинадан баҳраманд бўлиш имкониятлари кенгайди. Бунинг барчаси истиқлолнинг инсон ва халқ ҳаётидаги аҳамиятини яна бир бор кўрсатади. Истиқлолни эъзозлаш эса унинг қадри ҳақида фақат гапириш билан чекланиб қолмаслиги керак.
Ватанни эъзозлаш, аввало, унга муносиб фарзанд бўлишдан бошланади. Ўз ишини виждонан бажарадиган шифокор ҳам Ватанга хизмат қилади. Болаларга сифатли таълим берадиган устоз ҳам Ватан равнақига ҳисса қўшади. Даласида ҳалол меҳнат қилаётган деҳқон ҳам юрт тараққиётига хизмат қилади. Оиласида фарзандларини яхши тарбиялаётган ота ва она ҳам жамият келажагига муносиб ҳисса қўшмоқда. Демак, Ватанга муҳаббат ҳар бир инсоннинг кундалик ҳаётида, меҳнатида, одобида ва эзгу амалларида намоён бўлади. Айниқса, тинчликнинг қадрини англаш бугун ҳар қачонгидан муҳим. Тинчлик инсонга оддий нарсадек кўриниши мумкин. Аммо тинчлик бузилган жойда инсоннинг хотиржамлиги, орзулари ва келажакка бўлган ишончи ҳам синовдан ўтади. Шунинг учун осойишта ҳаётимизнинг қадрига етиш, тинчликни асраш ва унинг аҳамиятини ёш авлод онгига сингдириш барчамизнинг вазифамиздир. Тинчлик бор жойда фарзандлар кулгиси эшитилади. Тинчлик бор жойда илм ва маърифат ривожланади. Тинчлик бор жойда меҳнат, бунёдкорлик ва тараққиёт учун шароит бўлади. Шунинг учун истиқлол байрами биз учун тинчлик ва осойишталикка шукр қилиш, Ватанимизнинг бугуни ва эртаси ҳақида фикр юритиш, ўз масъулиятимизни яна бир бор англаш куни ҳамдир. Бугун биз мустақилликнинг 35 йиллигини нишонлар эканмиз, ўтган йилларга назар ташлаш билан бирга келажак ҳақида ҳам ўйлашимиз зарур. Биздан кейинги авлодга қандай Ўзбекистонни қолдирамиз? Фарзандларимизга қандай маънавий мерос қолдирамиз? Уларга Ватанга муҳаббат, инсонларга ҳурмат, ҳалоллик, меҳр оқибат ва эзгулик каби фазилатларни қай даражада сингдира оламиз? Бу саволлар ҳар биримизни ўйлантириши керак. Зеро, истиқлолнинг ҳақиқий қадри унинг имкониятларидан қандай фойдаланаётганимиз билан белгиланади. Агар биз илмга интилсак, ҳалол меҳнат қилсак, бир биримизни қадрласак, оила ва маҳалла тинчлигига эътибор берсак, фарзандларимизни яхши инсон қилиб тарбияласак, Ватанимиз тараққиётига ўз ҳиссамизни қўшган бўламиз.
Шундай экан, истиқлолни севиш фақат байрам кунларида айтилган чиройли сўзлар билан эмас, балки ҳар кунги эзгу амалларимиз билан намоён бўлиши керак. Бугунги кунимизга шукр қилайлик. Тинчлигимизни қадрлайлик. Ватанимизни эъзозлайлик. Ота оналаримизни ҳурмат қилайлик. Фарзандларимизни илмли, одобли ва ватанпарвар қилиб тарбиялайлик. Қўлимиздан келганича яхшилик қилишга интилайлик. Чунки шукр инсон қалбини поклайди, эзгулик жамиятни обод қилади, меҳр одамларни бирлаштиради. Мустақилликнинг 35 йиллиги муносабати билан ҳар бир хонадонга тинчлик, хотиржамлик ва файзу барака тилаймиз. Аллоҳ таоло юртимизни тинч ва осуда қилсин. Халқимиз ўртасидаги меҳр оқибат, ҳамжиҳатлик ва тотувликни янада зиёда қилсин. Фарзандларимизнинг бахтини, юртимизнинг равнақини, халқимизнинг фаровонлигини бардавом этсин. Истиқлолни англаш шукрдан, шукрни англаш эса эзгуликдан бошланади. Бугунги тинч ва осуда ҳаётимизни қадрлаш, уни асраш ва келажак авлодга муносиб тарзда етказиш барчамизнинг муқаддас бурчимиздир.
Мустақиллигимизнинг 35 йиллиги муборак бўлсин!
Нуруллоҳ МАҲКАМОВ, Чуст тумани бош имом хатиби.