Шоира Зулфияхоним таваллуди олдидан
Ўзбек адабиёти тарихида аёл қалбининг нозик туйғулари, ватанпарварлик ва садоқат ғояларини юксак бадиий маҳорат билан ифода этган шоира сифатида Зулфияхоним алоҳида ўрин тутади. У нафақат ўз даврининг, балки бугунги куннинг ҳам руҳиятига яқин бўлган ижодкордир. Унинг шеърлари самимият, поклик ва инсоний фазилатлар билан йўғрилган.
Зулфия Исроилова 1915 йилда Тошкент шаҳрида туғилган. Ёшликдан адабиётга меҳр қўйган шоира илк шеърларини жуда эрта ёшдаёқ ёза бошлаган. Унинг ижодий камолотига турмуш ўртоғи, шоир Ҳамид Олимжон катта таъсир кўрсатган. Ҳамид Олимжоннинг бевақт вафоти Зулфия ҳаётида чуқур из қолдирди ва бу изтироб унинг шеърларида алам, соғинч ва сабр тимсолида намоён бўлди.
Зулфия ижодининг марказида — муҳаббат, вафо, она-Ватанга садоқат, аёл қалбининг поклиги туради. Унинг шеърларида аёл нафақат меҳрибон она ёки садоқатли ёр, балки жамиятнинг фаол, фикрловчи ва маънавий таянчи сифатида гавдаланади. Шоира аёл руҳиятини юксак поэтик образлар орқали очиб беради.
Унинг «Сен қайдасан, юрагим?», «Баҳор келди сени сўроқлаб», «Ўғлим, сира бўлмайди уруш» каби шеърлари китобхон қалбида чуқур таъсир қолдиради. Айниқса, уруш мавзусидаги шеърларида тинчлик ғояси, оналик дарди ва инсонпарварлик руҳи яққол сезилади.
Зулфияхоним ўзбек шеъриятида аёл образини янги босқичга кўтарган ижодкордир. У нафақат ижоди, балки шахсий фазилатлари билан ҳам кўпчиликка намуна бўлган. У узоқ йиллар давомида адабиёт ва маданият соҳасида фаолият юритиб, ёш ижодкорларни қўллаб-қувватлаган.
Бугунги кунда ҳам Зулфия номи ҳурмат билан тилга олинади. Ўзбекистонда иқтидорли қизлар учун таъсис этилган Зулфия номидаги Давлат мукофотининг таъсис этилиши шоира хотирасига юксак эҳтиром ифодасидир.
Каримахон НАСРИДИНОВА,
Наманган давлат педагогика институти
“Ижтимоий фанлар” факультети тютори.